otwórz menu

Jadwiga Solińska


fot.B.Polakowska/Archiwum Nagrody

Rok przyznania nagrody: 2003


Kategoria nagrody: Kategoria II. Pisarstwo ludowe


Dziedzina nagrody: Literatura ludowa. Plastyka dekoracyjna i obrzędowa


Region: Podlaskie, powiat grajewski, Podlasie, Wąsosz Grajewski


Jadwiga Solińska (z domu Orłowska), wszechstronnie uzdolniona artystka ludowa, urodziła się w 1929 roku w Wąsoszu Grajewskim w patriotycznej rodzinie chłopskiej (ojciec należał do POW). W latach 1940-1946 przebywała na zesłaniu w Kazachstanie. Pisać zaczęła w 1944 roku pod wpływem doświadczeń zesłańczych. Po powrocie do ojczyzny uczyła się w szkole ogólnokształcącej, a od zamążpójścia prowadziła z mężem gospodarstwo rolne.

Artystka realizuje się twórczo w dziedzinie pisarstwa, plastyki obrzędowej i zdobniczej, występuje jako gawędziarka, jest także animatorką kultury. Zdumiewająco bogaty jest jej dorobek wydawniczy. Poza utworami zamieszczonymi w czasopismach i antologiach opublikowała wiele tytułów książkowych, m.in.: „Błękitne piekiełko” (2000), „Graj Ewo” (1998)., „Krakowski lajkonik” (2001), „Krasnoludek i myszka” (2001), „Krzak burzanu” (1999), „Pypcio i pchełki” (2003), „Skarb” (1998), „Sybiraczka” (1993, 1995, 2000), „Szczęście” (1995, 2001), „Teofila i motyl” (2000), „Złoty dom”(1994, 1996), „Święta Zofija kłosy wywija”  (2011), „96 krzyży” (2012).

Pisarstwo Solińskiej tworzą głównie liryki, przekazy wspomnieniowe, opowieści wierzeniowe i wierszowane teksty dla dzieci. Liryki mają charakter osobisto–refleksyjny, właściwa jest im wyznaniowość i symbolizacja. Wspomnienia autorki mieszczą się w nurcie prozy zesłańczo-łagrowej, traktują także o wydarzeniach jej życia domowego i w sposób kronikarski uwieczniają współczesne przedsięwzięcia kulturalne. Opowieści wierzeniowe są z kolei zespolone z kulturą ludową, a szczególnie z wyobrażeniami fantastyczno-demonologicznymi. Bogato ilustrowane zbiorki utworów dla dzieci charakteryzuje zaś dynamizm przedstawień, humor, plastyczność środków wyrazu, pogodny nastrój, postawa przyjaźni i rodzinna atmosfera. Tę różnorodną gatunkowo i tematycznie twórczość określają dobitnie autobiograficzność, głębokie zanurzenie w folklorze, pasja dokumentacyjna, rodzimość, sięgnie do życia społeczno-obyczajowego wsi, więź z naturą oraz dyskretne moralizatorstwo i patriotyzm.

W zakresie plastyki obrzędowej i zdobniczej Jadwiga Solińska wykonuje wycinanki, kwiaty z papieru, palmy wielkanocne, eksponaty ze słomy, kompozycje z suszonych i malowanych traw, ozdoby choinkowe itp. Wystawy jej sztuki odbywały się w najbliższym środowisku artystki (Grajewo, Wąsosz), w kraju (Białystok, Ciechanowiec, Kraków, Łomża, Węgorzewo) oraz zagranicą (Bułgaria, Niemcy, Szwecja). Twórczyni prowadziła indywidualne pokazy wykonywania ozdób świątecznych (Białostockie Muzeum Wsi). Jej eksponaty obrzędowe znajdują się w Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Od 1988 artystka należy do Stowarzyszenia Twórców Ludowych (Sekcja Sztuki Ludowej i Sekcja Literatury Ludowej). Jest wielokrotną laureatką Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Jana Pocka. Uhonorowana została także wieloma odznaczeniami, m.in. odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”, „Orderem Serca – Matkom Wsi” i Nagrodą im. Zygmunta Glogera.

 

Donat Niewiadomski

 

http://solinska.republika.pl/index.htm

 

box

fot. B.Polakowska/Archiwum Nagrody

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

"Złoty dom"

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

"Skarb"

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

"Pypcio i pchełki"

box

fot. Archiwum Nagrody im. Oskara Kolberga

Laureaci Nagrody 2003

Projekt i wykonanie www.pawelec.info